Denk bij aanverwante strafzaken aan valsheid in geschrifte, omkoping, oplichting, meineed en beïnvloeding van een getuige. Het Openbaar Ministerie heeft de opportuniteit om te beslissen of en voor welke delicten een strafvervolging wordt gestart. Daarbij is het Openbaar Ministerie ook degene die beslist hoe de tenlastelegging op de dagvaarding komt te luiden.

Het ten laste leggen van strafbare feiten op een tenlastelegging kan vrij complex zijn. Zo kunnen er meerdere feiten op de tenlastelegging worden opgenomen, maar is het ook mogelijk om een strafbaar feit primair-subsidiair of alternatief-cumulatief ten laste te leggen. Een primaire-subsidiaire tenlastelegging houdt in dat bijv. primair ten laste wordt gelegd het doen van een onjuiste belastingaangifte (art. 69 AWR) en subsidiair het opmaken van een vals geschrift (art. 225 Sr). Als het primair ten laste gelegde niet tot een veroordeling leidt, dan dient de rechter het subsidiaire deel te beoordelen. Komt de rechter tot een bewezenverklaring voor het primaire deel, dan behoeft het subsidiaire deel geen behandeling meer.

Bij een alternatief-cumulatieve tenlastelegging worden 2 strafbare feiten ten laste gelegd. Het gaat dan om en/of. De rechter kan kiezen welke van de varianten eventueel bewezen wordt verklaard of kan beide bewezen verklaren, en er is geen rangorde (zoals bij een primair-subsidiaire tenlastelegging) [1].